พุทธธรรมสงฆ์


อย่าไปสอนคนว่ากรรมแก้ไขไม่ได้เลยเพราะมันจะทำให้คนไม่รู้และพลาดโอกาสในการแก้ไขตนเองไปสู่ทางที่ดีขึ้น

เช่น เรื่องนายตัมพทาฐิกะ ฆ่าโจรอยู่ 55 ปี ไม่มีกะจิตกะใจจะฟังธรรม มัวระลึกถึงกรรมของตน จนพระสารีบุตร ลวงท่านว่าอกุศลไม่ได้เกิดกับท่านซึ่งทำตามคำสั่งพระราชาแล้วแสดงธรรม เขาฟังธรรมแล้วได้บรรลุโสดาบัน เมื่อเป็นพระโสดาบัน มีอันไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา ก็ประกันไม่ต้องไปอบาย

...พระเถระเริ่มอนุโมทนาแก่เขาแล้ว เขาไม่อาจกระทำจิตของตนให้ไปตามธรรมเทศนาของพระเถระได้ พระเถระสังเกตได้จึงถามว่า "อุบาสก เหตุไร ท่านจึงไม่อาจทำจิตให้ไปตามธรรมเทศนาได้ ? "ตัมพทาฐิกะ "ท่านผู้เจริญข้าพเจ้าทำกรรมหยาบช้ามาสิ้นกาลนาน มนุษย์เป็นอันมากถูกข้าพเจ้าฆ่าตาย ข้าพเจ้ามัวระลึกถึงกรรมของตนนั้นอยู่ จึงไม่อาจทำจิตให้ไปตามเทศนา ของพระผู้เป็นเจ้าได้"

พระเถระคิดว่า "เราจักลวงบุรุษนั้น" จึงพูดว่า "ก็ท่านได้กระทำตามชอบใจตน หรือถูกคนอื่นให้กระทำเล่า ?" ตัมพทาฐิกะ ท่านผู้เจริญ พระราชาให้ข้าพเจ้าทำ" พระเถระ " อุบาสก เมื่อเป็นเช่นนั้น อกุศลจะมีแก่ท่านอย่างไรหนอ ?" นายตัมพทาฐิกะตายไปเกิดในดุสิตบุรีอุบาสกเป็นคนธาตุทึบ ถูกพระเถระกล่าวอย่างนั้น มีความสำคัญว่า "อกุศลไม่มีแก่เรา" จึงกล่าวว่า " ท่านผู้เจริญ ถ้ากระนั้น ขอท่านจงกล่าวธรรมเถิด"

อุบาสกนั้น เมื่อพระเถระทำอนุโมทนาอยู่ล มีจิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง ฟังธรรมอยู่ ยังขันติเป็นไปโดยอนุโลม ( แก่อริยสัจ ) ภายในแห่งโสดาปัตติมรรค ให้บังเกิดแล้ว แม้พระเถระ กระทำอนุโมทนาแล้วก็หลีกไป นางยักษิณีตนหนึ่งมาแล้วด้วยเพศแห่งแม่โคนม ขวิดที่อกอุบาสกผู้ตามส่งพระเถระหน่อยหนึ่งแล้วกลับอยู่ให้ตายแล้ว อุบาสกนั้นกระทำกาละแล้วก็บังเกิดในดุสิตบุรี...

ไม่มีอะไรแก้ไขไม่ได้ ที่แก้ไขไม่ได้ คือ ไม่แก้ไข เพราะตราบใดที่ความดับทุกข์มี หนทางดับทุกข์ก็มี แม้ผู้นั้นจะทำอนันตริยกรรมก็ตาม แต่ถ้าแก้ไข ยังไงก็ดับทุกข์ได้ ผู้ที่อยู่กับสังสารวัฏตลอดไปไม่แก้ไขเลย จึงจะเรียกว่าแก้ไขไม่ได้

กระทู้เกี่ยวข้อง :   #