พุทธธรรมสงฆ์


สมาทานศีลแล้วละเมิดบาปมากกว่าผู้ไม่สมาทาน (บวชแล้วละเมิดศีลเลวกว่าผู้ที่ไม่ได้บวช)

สมาทานศีล 5 แล้วละเมิด บาปปมากกว่าผู้ไม่สมาทาน (ไม่มีศีลเป็นอาจิณ) สมาทานศีล 8 แล้วละเมิด บาปมากกว่าสมาทานศีล 5 แล้วละเมิด สมาทานศีล 10 แล้วละเมิด บาปมากกว่าสมาทานศีล 8 แล้วละเมิด สมาทานศีล 227 แล้วละเมิด บาปมากกว่าสมาทานศีล 10 แล้วละเมิด

...ด้วยบทว่า ทุสฺสีโล ตรัสถึงบุคคลผู้ไม่มีศีล ก็บุคคลผู้ไม่มีศีลนั้นมี ๒ อย่าง คือ เพราะไม่สมาทาน หรือทำลายศีลที่สมาทานแล้ว ใน ๒ อย่างนั้น ข้อต้นไม่มีโทษ เหมือนอย่างข้อที่ ๒ ที่มีโทษแรงกว่า...

หลายคนเข้าใจผิดว่า ตนเองสมาทานศีลแล้วละเมิดเล็กน้อยไม่เป็นไร ก็ยังดีกว่าผู้ที่ไม่สมาทานศีลอะไรเลย อันนี้เป็นความเข้าใจที่ผิด ทีจริงแล้ว ผู้ที่สมาทานศีลมากเท่าใดนั้นแหละ ยิ่งบาปมากเท่านั้น ถ้าไปละเมิด สอดคล้องกับพระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า คุณเครื่องเป็นสมณะ ที่บุคคลลูบคลำไม่ดี ย่อมคร่าเขาไปในนรก

..." หญ้าคาที่บุคคลจับไม่ดี ย่อมตามบาดมือนั่นเองฉันใด คุณเครื่องเป็นสมณะ ที่บุคคลลูบคลำไม่ดีย่อมคร่าเขาไปในนรก ฉันนั้น การงานอย่างใดอย่างหนึ่งที่ย่อหย่อน วัตรใดที่เศร้าหมอง พรหมจรรย์ที่ระลึกด้วยความรังเกียจ กรรมทั้งสามอย่างนั้น ย่อมไม่มีผลมาก หากว่าบุคคลพึงทำกรรมใดควรทำกรรมนั้นให้จริง ควรบากบั่นทำกรรมนั้นให้มั่นเพราะว่าสมณธรรมเครื่องละเว้นที่ย่อหย่อน ยิ่งเกลี่ยธุลีลง"...

บวชแล้วละเมิดศีลเลวกว่าผู้ที่ไม่ได้บวช เพราะไม่ได้ไปละเมิด