วัตถุที่พระพุทธเจ้าให้สร้างบูชาได้คือ สถูป ดังที่ตรัสไว้ในมหาปรินิพพานสูตร (ยังไม่รวมการสร้างวัตถุอื่นๆที่เป็นประโยชน์นะ เช่นที่พักอาศัย) หรือแม้แต่เรื่องการสร้างเจดีย์ทรายที่มีอยู่ในอรรถกถา ก็คือสร้างขึ้นเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า บูชาพระรัตนตรัย โดยหวังว่าจะใส่พระธาตุของพระพุทธเจ้า แม้จะยังไม่มีพระธาตุก็ตาม

แต่การสร้างสถูป ไม่ใช่การร้างรูปเปรียบนะ ซึ่งมีห้ามในเอกปุคคลวรรค แต่คนดูแบบตื้นเขิน จะให้การสร้างสถูปกับการสร้างรูปเปรียบเหมือนกัน เพียงเพราะเป็นสิ่งก่อสร้างเหมือนกัน แต่ถ้าดูตามหลักธรรมอย่างละเอียดแล้ว สร้างสถูปมีอนุญาตในมหาปรินิพพานสูตร ส่วนสร้างรูปเปรียบมีห้ามในเอกปุคคล ไม่เหมือนกัน อันหนึ่งสร้างบรรจุพระธาตุ อันหนึ่งสร้างรูปเปรียบ ซึ่งเป็นการตู่ อุทเทสิกเจดีย์จะเป็นการตู่ไม่ได้

แม้แต่การสร้างสถูปหรือสิ่งก่อสร้างที่เป็นประโยชน์ ยังไม่นอนอยู่ในอุทเทสิกเจดีย์เลย เพราะจัดเป็นอามิสบูชา การสร้างรูปปั้นเปรียบยิ่งไม่ต้องพูดถึง อุทเทสิกเจดีย์จึงไม่มีการสร้างวัตถุใดๆ แต่คือเจดีย์อุเทศ เจดีย์คือการกล่าวธรรม เจดีย์คือการยกธรรมขึ้นแสดง สอดคล้องกับที่ตรัสไว้ว่า "สำหรับอุทเทสิกเจดีย์ ก็ไม่มีวัตถุปรากฏ เป็นเพียงเนื่องด้วยตถาคตเท่านั้น" และสอดคล้องกับธรรมเจดีย์ที่ตรัสในธรรมเจติยสูตร