👉 เพราะความสิ้นราคะ ความสิ้นโทสะ ความสิ้นโมหะ คือ นิพพาน มีแต่พระอรหันต์เท่านั้นที่สิ้น ฉะนั้น บรรลุอรหันต์เท่านั้น จึงจะชื่อว่านิพพาน

👉 การบรรลุมรรคผลโสดาบัน ไม่ชื่อว่า สิ้นราคะ โทสะ โมหะ เป็นเพียงแค่บรรลุมรรคผลเบื้องต้น อันเป็นเหตุให้ถึงนิพพานในเบื้องหน้า ฉะนั้น จึงไม่ชื่อว่าเห็นนิพพานแล้ว

"...นิพฺพานคมา โหนฺติ นิพฺพานปรายนา นิพฺพานปริโยสานาติ ฯ..." / "...nibbānagamā honti nibbānaparāyanā nibbānapariyosānāti..." คำว่า "เป็นเหตุให้ถึงนิพพาน มีนิพพานเป็นเบื้องหน้า มีนิพพานเป็นที่สุด" มีความหมายง่ายๆว่า นิพพานจะปรากฏในอนาคต ไม่ใช่ปรากฏแก่ผู้ที่บรรลุมรรคผลโสดาบัน หรือ แม้แต่สกทาคามี อนาคามีด้วย แต่ปรากฏแก่อรหันต์เท่านั้น คำว่า "ที่สุด" ก็คือบรรลุอรหันต์

มีอยู่หลายสูตรให้อ้างอิง เป็นข้อพื้นฐาน มีความหมายชัดเจนอยู่แล้ว ไม่น่าเชื่อว่า ยังมีหลายคน ทั้งพระและโยม รวมทั้งพระที่จบ ป.ธ.9 ด้วย ไม่เข้าใจข้อนี้