ภิกษุผู้มีผ้ากาสายะพันคอ ผูกเข้าที่มือ ขอดไว้ที่ผม ที่หู จัดเป็นอนุปสัมบัน ไม่ใช่ อุปสัมบัน

ภิกษุผู้มีผ้ากาสายะพันคอ ไม่ใช่พันที่คอเท่านั้น ผูกเข้าที่มือ ขอดไว้ที่ผม ที่หู ก็มี แล้วแต่

...เมื่อกาลล่วงไปก็คิดว่า พวกเราจะต้องการอะไร ด้วยการกระทำเช่นนี้ จึงผูกผ้ากาสายะชิ้นเล็ก ๆ เข้าที่มือหรือที่คอ หรือขอดไว้ที่ผม กระทำการเลี้ยงภรรยา เที่ยวไถ่หว่านเลี้ยงชีพ...

ภิกษุผู้มีผ้ากาสายะพันคอจัดเป็นอนุปสัมบัน ไม่ใช่ อุปสัมบัน (เช่นเดียวกันกับบัณเฑาะก์ และพระที่ต้องอาบัติปราชิก) เพราะมีเมีย มีบุตร ประกอบกสิกรรมและวณิชกรรม เป็นต้น จึงเป็นสมณะแต่ชื่อ

...บทว่า โคตฺรภุโน ได้แก่เสวยสักว่า โคตรเท่านั้น อธิบายว่า เป็นสมณะแต่ชื่อ...

กระทู้เกี่ยวข้อง :   # บัณเฑาะก์และพระที่ต้องปาราชิกแม้จะห่มผ้ากาสาวะอยู่ จัดเป็นอนุปสัมบัน ไม่ใช่อุปสัมบัน และลักเพศด้วย   # ตัวบ่งชี้ความเป็นอุปสัมบันดูจากตรงไหน ?   # พระพุทธเจ้าเป็นผู้รับรองเองทั้งนั้นว่าพระที่ต้องปาราชิกเป็นอนุปสัมบัน ไม่ใช่อุปสัมบัน   # หาสังวาสมิได้ ความเป็นผู้มีสิกขาขาดแล้ว พระปาราชิกไม่ใช่อุปสัมบัน   # ในพระไตรปิฎก คำว่า “ไม่ใช่สมณะ” มีอยู่ 2 ความหมาย (พระปาราชิกจัดเป็นอนุปสัมบัน)   # คำสมมุติเรียกเพศ 2 อย่าง (พระที่ต้องปาราชิกไม่มีอุปสัมบันเพศ)