การดำเนินการมีเป็นขั้นตอน ถ้ามีอนุปสัมบัน ให้อนุปสัมบันทำ ไม่ใช่มีอยู่แต่ก็ไปทำ เป็นอาบัติ

การดำเนินการมีเป็นขั้นตอน มีเป็นลำดับ ถ้ามีกัปปิยการกอยู่แล้ว ท่านให้รับประเคน ถ้าไม่มีจริงๆ ได้พยายามแล้ว แต่ไม่มี จึงจะหยิบเอาเองได้ แต่ถ้ามีอยู่ ก็ยังจะหยิบเอง เป็นอาบัติ แต่นี้ก็เป็นพระวินัยที่ทรงอนุญาตเฉพาะเท่านั้น (กาณีอนุญาตยามหาวิกัฏ ๔ อย่าง)

...ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ภิกษุรับประเคน ในเมื่อมีกัปปิยการก เมื่อกัปปิยการกไม่มี ให้ภิกษุหยิบบริโภคเองได้

เช่นเดียวกันกับ เวลาเกิดทุพิขภัย ถ้ามีอนุปสัมบันอยู่แล้ว ต้องให้อนุปสัมบันหุงต้มให้ ไม่ใช่ไปอ้างข้อทุพิขภัย แล้วทำเอง ทั้งๆที่อนุปสัมบันก็มีอยู่ อันนี้ต้องอาบัติ เพราะท่านให้ปฏิบัติ้เป็นขั้นตอน ถ้าไม่มีจริงๆ จึงจะทำเองได้ และเช่นเดียวกัน เป็นพระวินัยที่ทรงอนุญาตเฉพาะเท่านั้น แต่ถ้าปกติ จะหุงต้มเองไม่ได้ ต้องให้อนุปสัมบันทำให้เท่านั้น แล้วรับก็ไม่ได้ด้วย เช่น จะรับข้าวสารไม่ได้ เพราะการรับข้าวสารก็เป็นพระวินัยที่ทรงอนุญาตไว้เฉพาะเหมือนกัน

...เมื่อไม่มีกัปปิยการก จะถือเอายามหาวิกัติ ๔ ฉันแม้เอง ก็ควร ก็ในอธิการแห่งยามหาวิกัตินี้ กัปปิยะการกเป็นคนว่ายากก็ดี เป็นผู้ไม่สามารถก็ดีย่อมตั้งอยู่ในฝักฝ่ายไม่มีเหมือนกัน...

เวลาเกิดทุพิขภัย โยมเขาช่วยเหลือกันอยู่แล้ว แต่พระก็จะเข้าไปทำอาหารแจก ไม่ใช่หน้าที่ และเป็นอาบัติแน่นอน