พุทธธรรมสงฆ์


พระยินดีให้บัณเฑาะก์จับต้องกายนวดให้ต้องอาบัติทุกกฏ

บัณเฑาะก์เป็นวัตถุแห่งอาบัติ ไม่เหมือนบุรุษ ปรับอาบัติต่างกัน เช่น กำหนัดแล้วจับต้องกายบัณเฑาะก์ ต้องอาบัติถุลลัจจัย

บัณเฑาะก์หนึ่ง ภิกษุมีความสำคัญเป็นบัณเฑาะก์ มีความกำหนัดและถูก คลำ ลูบลง ลูบขึ้น ทับ อุ้ม ฉุด ผลัก กด บีบ จับ ต้องซึ่งกายนั้นของบัณเฑาะก์ด้วยกาย ต้องอาบัติถุลลัจจัย

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่ง ถึงความเคล้าคลึงด้วยกายกับบัณเฑาะก์ เธอได้มีความรังเกียจว่า เราต้องอาบัติสังฆาทิเสสแล้ว กระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ๆ ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุเธอไม่ต้องอาบัติสังฆาทิเสส แต่ต้องอาบัติถุลลัจจัย...

บัณเฑาะก์เป็นวัตถุแห่งอาบัติ มีอาบัติทุกกฎเป็นต้น ฉะนั้น การยินดีให้บัณเฑาะก์จับต้องกายนวดให้ ต้องอาบัติทุกกฎ แต่ถ้าพระไม่รู้ว่าเป็นบัณเฑาะก์ ไม่ต้องอาบัติ

กระทู้เกี่ยวข้อง :   # บัณเฑาะก์และพระที่ต้องปาราชิกแม้จะห่มผ้ากาสาวะอยู่ จัดเป็นอนุปสัมบัน ไม่ใช่อุปสัมบัน และลักเพศด้วย   # เรื่องชนิดบัณเฑาะก์ที่อรรถกถาอธิบายว่าบวชได้ขัดต่อพุทธพจน์หรือไม่   #