พุทธธรรมสงฆ์


บิณฑบาตต้องเดินด้วยเท้าเท่านั้น

ท่านให้แสวงหาก้อนข้าวด้วยกำลังปลีแข้ง คือ ต้องเดินเท่านั้น ไปด้วยรภไม่ได้ ต้องอาบัติทุกกฏ

...๑. บรรพชาอาศัยโภชนะ คือคำข้าวอันหาได้ด้วยกำลังปลีแข้ง เธอพึงทำอุตสาหะในข้อนั้นจนตลอดชีวิต อติเรกลาภ คือภัตถวายสงฆ์ ภัตเฉพาะสงฆ์ การนิมนต์ ภัตถวายตามสลาก ภัตถวายในปักษ์ ภัตถวายในวันอุโบสถภัตถวายในวันปาฏิบท....

กรณีไปด้วยเรือ ถ้ามีเหตุอันจำเป็นนะได้ เช่น ข้ามจากฝั่งนี้ ไปฝั่งโน้น ดังเรื่องที่ภิกษุรูปหนึ่ง เดินทางไปอุปัฏฐากพระพุทธเจ้า

...ดูก่อนอุบาสก อาตมาจักข้ามฟาก ขอโยมจงให้เรืออาตมภาพเถิด นายติตถวานิก ตอบว่า:- ท่านครับ บัดนี้นอกเวลาแล้ว ขอให้ท่านอยู่ ณ ที่แห่งหนึ่งในที่นี้ ภิ. ดูก่อนอุบาสก อาตมาจักอยู่ที่ไหนในที่นี้ ขอจงรับอาตมาไปส่งเถิด เขาโกรธพูดว่า มาที่นี่โว้ยสมณะ เราจะนำไปส่ง แล้วได้ให้พระเถระลงเรือ ไม่ตรงไปส่ง แต่พายเรือไปข้างล่าง ทำให้เรือโคลงบาตรและจีวรของท่านเปียกน้ำไปถึงฝั่งโดยลำบาก ส่งขึ้นฝั่งเวลามืดค่ำ ต่อมาท่านได้ไปถึงวิหาร วันนั้นไม่ได้โอกาสอุปัฏฐากพระพุทธเจ้า...

ดังเรื่องที่พระศาสดาเสด็จเดินทางไปด้วยเรือกับภิกษุ ๕๐๐ รูป

...พระเจ้าพิมพิสาร ทรงขนานเรือ ๒ ลำ ให้ทำพลับพลา ให้ประดับด้วยพวงดอกไม้เป็นต้น ปูลาดพุทธอาสน์สำเร็จด้วยรัตนะทุกอย่างไว้ พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งบนพุทธอาสน์นั้น แม้ภิกษุทั้งหลายก็ขึ้นสู่เรือ นั่งแวดล้อมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว...