และสาวกก็พูดเองว่า ฉันหนึ่งครั้ง ที่ท่านพูดว่า "บริโภคอาหารหนเดียวทำได้ยากนักแล" ท่านหมายถึงฉันหนึ่งครั้ง ถ้าฉันหลายครั้ง ไม่มีใครไปพูดว่ายาก

ส่วนสิกขาบททีบัญญัตินั้น ไม่ว่าจะเป็น สิกขาบทฉันอาหารในโรงทานก็หนึ่งครั้ง สิกขาบทโภชนะทีหลังก็หนึ่งครั้ง สิกขาบทห้ามภัตแล้วฉันอีกก็หนึ่งครั้ง ท่านจะบัญญัติหลายกรณีก็ตาม แต่ก็บัญญัติตามเรื่องเกิด คือ บัญญัติพยัญชนะเพิ่มให้ เหมือนกับกรณีเดรัจฉานวิชา แต่ความหมายเดียว คือ ฉันหนึ่งครั้ง ถ้าฉันเกินหนึ่งโดยไม่สอดคล้องกับอนุบัญญัติ เป็นปาจิตตีย์หมดเลย ฉะนั้น การที่พระฉันเช้าและก็ฉันเพลเป็นกิจวัตรปกติ จึงไม่สอดคล้องกับพระวินัย