อันนี้ไม่จริง ทั้งสตรีและบัณเฑาะก์ จัดเป็นวัตถุแห่งอาบัติสำหรับภิกษุทั้งนั้น จะต่างแค่ว่า สตรีเป็นวัตถุแห่งอาบัติก็จริง แต่ไม่ได้ห้ามมรรค จึงอนุญาตให้บวช แต่ไม่ให้อยู่ร่วมกับภิกษุ การอุปสมบทภิกษุณีไม่มีห้ามนะ (เพียงแต่สมัยนี้บวชไม่ได้ เพราะต้องอุปสมบทในสงฆ์สองฝ่าย) แต่อุปสมบทบัณเฑาะก์มีห้าม ฉะนั้น จะเห็นความต่างดังนี้ ...

• สตรีเป็นวัตถุแห่งอาบัติ แต่ไม่ได้ห้ามมรรค บวชแล้วเป็นอุปสัมบัน (ภิกษุณีบรรลุธรรมได้ จึงอนุญาตให้บวช)
• ส่วนบัณเฑาะก์เป็นวัตถุแห่งอาบัติ ทั้งห้ามมรรคด้วย เป็นอนุปสัมบันด้วย เพราะบวชยังไงก็ไม่ใช่อุปสัมบัน (อย่าไปเข้าใจผิดนะว่าบัณเฑาะก์ห่มผ้ากาสายะเฉยๆจะเป็นอุปสัมบัน ) จึงไม่อนุญาตให้บวช เพราะถ้าเข้าเงื่อนไขเดียวกันกับภิกษุณี (คือ บรรลุธรรมได้) ทำไมพระองค์จะไม่อนุญาตให้บวช ?