มีการเข้าใจผิดแล้วสอนกันผิดเพี้ยนมากๆเลยว่า ฆ่าตนเองไม่นับว่าเป็นปาณาติบาต เพราะไปอ่านเห็นบางเรื่องในพระไตรปิฎกแล้วเข้าใจผิด ทำไมพระอรหันต์ไม่ฆ่าตัวตาย ก็เพราะการฆ่าตัวตายเป็นปาณาติบาต พระอรหันต์ไม่ทำปาณาติบาต ความหมายมันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่า การฆ่าตัวตายก็จัดว่าเป็นปาณาติบาต

ตัวอย่างผู้ฆ่าตัวตายแล้วไปนรก เช่น ปูรณกัสสปะ โดดลงน้ำฆ่าตัวตาย ไปอเวจี

ในต้นเรื่องปาราชิกก็มีปลงชีวิตตนเอง "อตฺตนาปิ อตฺตานํ ชีวิตา โวโรเปนฺติ / attanāpi attānaṁ jīvitā voropenti" ในอนาปัตติวาร ก็ไม่ได้บอกว่าฆ่าตนเองไม่นับ ที่ตรัสว่า "พรากกายมนุษย์จากชีวิต" ก็รวมหมดทั้งตนเองและผู้อื่น

ฉะนั้น การฆ่าตนเองก็ห้ามด้วย เพราะเป็นปาณาติบาต ไม่ได้หมายความว่าฆ่าผู้อื่นเท่านั้นจึงเป็นปาณาติบาต เพราะตนเองก็เป็นสัตว์มีชีวิตเหมือนกัน ถ้าว่ากระทำกับตนเองไม่ผิด งั้นพระที่มีองค์กำเนิดยาวสอดเข้าทวารหนักของตนเองทำไมผิด? ไม่ได้บอกนะว่า สอดเข้าของคนอื่นเท่านั้นจึงผิด สอดเข้าของตนเองไม่ผิด ฆ่าผู้อื่นเท่านั้นจึงเป็นปาณาติบาต ฆ่าตนเองไม่เป็น แล้วตนเองเป็นก้อนหินหรือ ไม่ใช่คนหรือ?

จะมาเข้ากับข้อนี้ที่ว่า ไม่พึงสละซึ่งตน ที่มีอรรถกถาอธิบายว่า ยกเว้นพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย บุคคลไม่พึงสละซึ่งตนให้แก่สัตว์ทั้งหลายมีสีหะและพยัคฆ์ร้ายเป็นต้น

ฆ่าตนเองก็เป็นปาณาติบาต อย่าเอาไปเทียบกับกรณีอื่นให้เข้าใจผิดนะ เช่น กรณีพระโพธิสัตว์กลั้นใจตายเปลี่ยนภพภูมิ กรณีโพธิสัตว์สละชีพ กรณีสมสีสีปรินิพพาน ของพระฉันนะ พระโคธิกะ พระวักกลิ กรณีพระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หลังสุดปรินิพาน เมื่อพระโพธิสัตว์ของเราทั้งหลายอุบัติขึ้นแล้ว หรือกรณีคฤหัสถ์ที่บรรลุพระอรหันต์แล้วปรินิพพานเมื่อไม่ได้บวช แต่การฆ่าตัวตายจัดเป็นปาณาติบาตแน่ๆ อย่าไปสอนกันผิด คนที่คิดจะฆ่าตัวตายอยู่แล้ว มาอ่านเห็นจะเข้าใจผิดเอา ยิ่งจะเป็นข้อสนับสนุนให้ไปทำผิด