ความบังเอิญไม่มีในพุทธศาสนา โรคจะเกิดจากความบังเอิญไม่มี
20/12/2025 20:19:54...เรามีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งจักทำกรรมใด ดีก็ตาม ชั่วก็ตาม เราจะเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น...
ประกอบปฏิจจสมุปบาท จะรู้ได้เลยว่า ความบังเอิญไม่มีในพุทธศาสนา
...เพราะชาติเป็นปัจจัย จึงมีชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส เป็นอันว่ากองทุกข์ทั้งมวลนั่นย่อมเกิด ด้วยประการฉะนี้...
ความชั่วอันบุคคลกระทำด้วยตน จักเศร้าหมองด้วยตนเอง ถ้าไม่ได้ทำ ก็จักไม่ได้เศร้าหมองด้วยตนเอง สัตว์โลกประสบกับเวทนาอันเป็นทุกข์ เพราะเคยทำไว้
...ความชั่วอันบุคคลกระทำด้วยตน บุคคลนั้นจักเศร้าหมองด้วยตนเอง ความชั่วอันบุคคลไม่กระทำด้วยตนบุคคลนั้นจะบริสุทธิ์ด้วยตนเอง ความบริสุทธิ์และความไม่บริสุทธิ์เป็นของเฉพาะตน ผู้อื่นไม่พึงให้ผู้อื่นบริสุทธิ์ได้...
เช่น พระอุปัชฌาย์ยกพัดขึ้นแล้วไปโดนตาสามเณร จนตาแตก อันนี้ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นกรรมวัฏฏะ นานมาแล้ว ไม่รู้ไปสร้างมาตั้งแต่เมื่อไหร่
...ลำดับนั้นสามเณรบอกกะพระเถระนั้นว่า "กระผมมิได้พูดเพื่อต้องการเหตุนั้นขอรับ, กระผมเมื่อตามรักษาจิตของท่าน จึงได้พูดแล้วอย่างนี้, ในข้อนี้โทษของท่านไม่มี, โทษของผมก็ไม่มี, นั่นเป็นโทษของวัฏฏะเท่านั้น...
จะเว้นจากกรรมไม่มี คนมีจิตใจ ไม่ใช่ก้อนหิน ในสวรรค์ ในพรหมไม่มีมะเร็ง ไม่มีโรคเอดส์ ก็เพราะเป็นธรรมชาติอันเป็นกุศลจัดสรร อันนี้ก็เป็นเพราะกรรม มีกายให้เป็นที่อยู่ของเชื้อโรคก็เป็นเพราะกรรม มีเงินไปหาหมอก็เป็นเพราะกรรม เพราะเคยสร้างบุญไว้จึงมีเงินไปหาหมอ ได้เกิดเป็นหมอมีความรู้ รู้จักผลิตยา ผลิดเครื่องมือการแพทย์ ก็เป็นเพราะกรรม คนเกิดมามีความรู้แบบนั้นเป็นเพราะกรรม จึงตรัสไว้ว่า "กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลวและประณีตได้" เกิดอุบัติเหตุแล้วไม่ตาย มันไม่ใช่เพราะอันที่ห้อยคออยู่นั่นหรอก
...ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ อะไรหนอแล เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้พวกมนุษย์ที่เกิดเป็นมนุษย์อยู่ ปรากฏความเลวและความประณีต มนุษย์ทั้งหลายย่อมปรากฏมีอายุสั้น มีอายุยืน มีโรคมาก มีโรคน้อย มีผิวพรรณทราม มีผิวพรรณงาม มีศักดาน้อย มีศักดามาก มีโภคะน้อย มีโภคะมาก เกิดในสกุลต่ำ เกิดในสกุลสูง ไร้ปัญญา มีปัญญา ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ อะไรหนอแล เป็นเหตุ เป็นปัจจัย ไห้พวกมนุษย์ที่เกิดเป็นมนุษย์อยู่ปรากฏความเลวและความประณีต [๕๘๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนมาณพ สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของคน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึงอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลวและประณีตได้...
มันก็ไล่ไปหากรรมเหมือนเดิม อวิชชา ปัจจยา สังขารา ... เหมือนเดิม ระวัง อย่าประมาทบุญตนเอง