มีสิ ทำไมจะไม่มี หาว่า มีทั้งในอดีต ปัจจุบัน และในอนาคต อย่าว่าแต่มหาเศรษฐีเลย ชาวพุทธเป็นพระเจ้าจักรพรรดิก็มี เป็นพระราชาบนสวรรค์ก็มี สุขของมหาเศรษฐีไหนจะเท่าสุขของพระเจ้าจักรพรรดิ และสุขของพระเจ้าจักรพรรดิไหนจะเท่าสุขบนสวรรค์

ในครั้งพุทธกาลก็มีมหาเศรษฐีผู้มีทรัพย์มาก อย่างเช่น อนาถบิณฑิกเศรษฐี ตายแล้วก็ไปเกิดที่สวรรค์ชั้นดุสิต ทีนี่ สุขของมหาเศรษฐีในโลกมนุษย์ในปัจจุบันนี้ ไฉนจะเท่าสุขอันเป็นทิพย์บนดุสิต ?

ชาวพุทธรวยกว่า พระเจ้าจักรพรรดิทั่วไปก็มี รวยกว่าพระราชาทั่วไปบนสวรรค์ก็มี เพราะเป็นพระโสดาบันจึงจะเรียกว่าเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก

เป็นปุถุชนทั่วไป แม้จะร่ำรวยแค่ไหน ตายจากนั้นก็ไปนรกได้ แต่พระโสดาบันไม่ไปนะ และผู้ที่ไม่ไปนรกได้แบบนี้ มีในศาสนาพุทธเท่านั้น

ความร่ำรวยทางวัตถุเฉยๆ ไม่ใช่ตัวชี้วัดความประเสริฐ แม้คนนั้นจะร่ำรวยเพราะบุญเก่า แต่ถ้าเขาประมาท ก็ไปนรกเหมือนเดิม เรียกว่าสว่างมามืดไป มีปัญญาโน่นชื่อว่ามีทุกอย่าง เช่น นาย (ก) ฉลาดรู้จักเลือกให้ทาน ให้ทานแก่ทักขิไณยบุคคล ผลบุญย่อมมีมากกว่า นาย (ข) ที่ไม่รู้จักให้ นี้เรียกว่ามีปัญญาชื่อว่ามีทุกอย่าง

เป็นแค่มหาเศรษฐีไม่ยากหรอก ทำบุญในพระพุทธศาสนาแค่ครั้งเดียว เช่นให้ทานแก่ทักขิไณยบุคคล หรือจะรักษาศีลก็ได้ แล้วตั้งความปรารถนาเอาได้เลย

แต่ที่จริงแล้ว กรรมของสัตว์โลก จะรวยจะจนไม่ได้เกี่ยวกับศาสนา ธรรมชาตินี้ทำบุญก็เป็นบุญ ทำบาปก็เป็นบาป แม้ไม่มีศาสนา โลกก็เป็นไป

อีกอย่าง ทำบุญในพระพุทธศาสนามีผลมากกว่าทำบุญนอกศาสนา เพราะผู้ที่ถึงพระรัตนตรัยว่าเป็นสรณะแล้วทำ ย่อมมีผลมากกว่าผู้ที่ไม่ได้ถือ