• ก่อนภัต (อรุณขึ้นไปจนถึงเที่ยง) : ฉันหนึ่งครั้งได้ ไม่เป็นอาบัติ เพราะจำนวนการฉันเป็นปัจจัย มากกว่าหนึ่งเป็นอาบัติ เพราะจำนวนการฉันเป็นปัจจัย แต่กรณีฉันมากกว่าหนึ่งครั้งได้ ดังที่อนุญาตไว้ในอนุบัญญัติของพระบัญญัติหลัก ไม่เป็นอาบัติ เพราะอนุญาตไว้
• หลังภัต (เลยเที่ยงไป) : ฉันไม่ได้เลย แม้แต่ครั้งเดียว เพราะอะไร ? เพราะกาลเป็นปัจจัย (วิกาลโภชนาสิกขาบท) เช่น ก่อนเที่ยง ไม่ได้ฉันอะไรเลย แต่ไปฉันเอาหลังเที่ยง หนึ่งครั้งก็ตาม ต้องอาบัติข้อวิกาลโภชนาสิกขาบท เพราะกาลเป็นปัจจัย

ฉะนั้น อรรถกถาที่อธิบายว่า แม้จะฉันสัก 10 ครั้ง ในเวลาภายในเที่ยงวัน ก็เป็นผู้ชื่อว่าฉันหนเดียว" ไม่ใช่มุ่งกาล เพราะช่วงเวลาก่อนภัต พูดถึงอาบัติที่เกี่ยวกับจำนวนการฉันเป็นปัจจัย ไม่ใช่กาลเป็นปัจจัย