พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๗ - หน้าที่ 973 ( เล่ม 91 )
๒. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิ-
ทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิ-
ทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๔. สนิททัสสนปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ-
ธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
๕. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ-
ธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
๖. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนสัปปฏิฆ-
ธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
๗. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนสัปปฏิฆ-
ธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ (วาระที่ ๑-๗)
๘. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิ-
ทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ.
๑๕. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิ-
ทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ.