พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๗ - หน้าที่ 715 ( เล่ม 91 )
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๕๖๑] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
สนิทัสสนติกสนิทัสสนทุกนสนิทัสสนติกนสนิทัสสทุกะ จบ
สนิทัสสนติกสัปปฏิฆทุกะ
นสนิทัสสนติกนสัปปฏิฆทุกะ
(๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐. สัปปฏิฆทุกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
สัปปฏิฆบท
[๕๖๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน-
สัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปฏิฆธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน-
สัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปฏิฆธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน-
สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน-
๑. ทุกะที่ ๗ คือสัปปัจจยทุกะ และทุกะที่ ๘ คือสังขตทุกะ ไม่แสดง, ม. มีทุกะที่ ๗.