พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๓ - หน้าที่ 733 ( เล่ม 87 )
คือ มหาภูตรูป ๒ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม,
มหาภูตรูป ๑ อาศัยมหาภูตรูป ๒.
จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูป ที่เป็นอุปาทารูป ที่เป็นอนิทัสสน-
สัปปฏิฆธรรม อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลายที่เป็นอนิทสัสนสัปปฏิฆธรรม.
จักขายตนะ ฯลฯ รสายตนะ อาศัยโผฏฐัพพายตนะ.
พาหิรรูป... อาหารสมุฏฐานรูป... อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ.
ส่วนอสัญญสัตว์ทั้งหลาย มหาภูตรูป ๒ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ที่เป็น
อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม, มหาภูตรูป ๑ อาศัยมหาภูตรูป ๒.
พึงยัง ๗ วาระ (วาระที่ ๑-๗ ) ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆมูลกะ ให้
พิสดารด้วยเหตุนี้.
[๒๑๙๕] ๘. อนิทัสสนอัปปธรรม อาศัยอนิทัสสน-
อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย
คือ จิตตสมุฏฐานรูป ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยขันธ์
ทั้งหลายที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม.
ในปฏิสนธิขณะกฏัตตารูป ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยขันธ์
ทั้งหลายที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม.
หทยวัตถุ อาศัยขันธ์ทั้งหลาย.
จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูป ที่เป็นอุปาทารูป ที่เป็นอนิทัสสน-
อัปปฏิฆธรรม อาศัยอาโปธาตุ.