รับประเคนข้าวสารมั่วซั่วชื่อว่า ไม่รู้จักกาล ไม่รู้จักหน้าที่
22/05/2025 22:31:48...ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ภิกษุรับประเคน ในเมื่อมีกัปปิยการก เมื่อกัปปิยการกไม่มี ให้ภิกษุหยิบบริโภคเองได้
...เมื่อไม่มีกัปปิยการก จะถือเอายามหาวิกัติ ๔ ฉันแม้เอง ก็ควร ก็ในอธิการแห่งยามหาวิกัตินี้ กัปปิยะการกเป็นคนว่ายากก็ดี เป็นผู้ไม่สามารถก็ดีย่อมตั้งอยู่ในฝักฝ่ายไม่มีเหมือนกัน...
แต่สมัยนี้ โยมมีข้าวสุกให้กินอยู่แล้ว และก็มีอนุปสัมบันจัดการเรื่องข้าวสารได้อยู่แล้ว และก็ไม่ใช่คราวที่ทรงอนุญาตไว้ด้วย แต่ก็ยังจะไปรับข้าวสาร แบบนี้ เรียกว่า ไม่รู้จักกาล ไม่รู้จักหน้าที่ เป็นไปในแนวโง่ ไม่รู้เรื่อง ไม่ได้เรียงลำดับจากไม่จำเป็น ไปหาจำเป็น
แม้แต่คราวที่ทรงอนุญาต แต่ถ้ามีอนุปสัมบันทำหน้าที่อยู่แล้ว แต่ก็ยังไปทำ มันยังผิดเลย ทีนี้ ในสถานการณ์ปกติที่ไม่จำเป็นเลย แต่ก็ยังจะไปรับข้าวสาร ยิ่งไกลจากพระบัญญัติ
พระพุทธเจ้าท่านให้เรียงลำดับจากไม่จำเป็น ไปหาจำเป็น เช่น ที่อนุญาตให้รับข้าวสารได้ ท่านหมายเอาเฉพาะข้าวสาร ไม่ใช่ข้าวเปลือก เพราะข้าวสารมันพร้อมหุงต้มได้เลย จึงเหมาะเป็นเสบียงเดินทาง ไม่ใช่ว่า ชาวบ้านเขามีข้าวสารให้อยู่แล้ว แต่ก็ยังไปหาเอาข้าวเปลือกมาตำเอง แบบนี้คือโง่เลย ไม่จำเป็น ไม่มีว่าให้พระไปรับข้าวเปลือกเอามาตำเอง มีแต่อย่างต่ำสุด อนุญาตให้รับข้าวสารได้ในบางคราวนะมี