แต่ถ้าพระรูปนั้นเอาไปต้มแกงเอง จะเป็นสามปักกะ ต้องอาบัติทุกกฏ แต่ไม่ได้ทำเอง ฉะนั้น จึงไม่ต้องอาบัติอะไรเลย

ทีนี้จะเอามาเทียบใส่กรณีนี้ไม่ได้นะ กรณีรับข้าวสารแล้วเอาไปให้อนุปสัมบันหุงต้มให้ อันนี้ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะว่า การรับข้าวสารนั้นมีอนุญาตให้รับได้เฉพาะในบางคราวเท่านั้น ฉะนั้น จึงเป็นอกัปปิยะโดยปกติ ไม่เป็นอกัปปิยะเฉพาะในคราวที่ทรงอนุญาต (หมายเหตุ: แม้จะเป็นคราวที่ทรงอนุญาตไว้ก็ตาม แต่ถ้ามีอนุปสัมบันอยู่แล้ว แต่ก็ไปทำ อันนี้ก็ไม่ได้ ต้องอาบัติทุกกฏ )

ประเด็นคือ เป็นอกัปปิยะ ส่วนเนื้อที่เป็นเดนของสัตว์ดิรัจฉาน หรือ อันสัตว์ดิรัจฉานหวงแหน ไม่ได้เป็นอกัปปิยะในข้อที่ได้มา เพราะท่านตีตราไว้ให้แล้วว่าไม่เป็นอาบัติ ฉะนั้น จะไปเทียบเอาอันที่ไม่เป็นอกัปปิยะมาใส่อันที่เป็นอกัปปิยะไม่ได้

เมื่อเป็นอกัปปิยะ ภิกษุจะรับประเคนแล้วเอาไปให้อนุปสัมบันทำให้สุกก็ตาม (เพื่อตนเองหรือผู้อื่น) เป็นทุกกฏแก่ภิกษุผู้รับประเคนและจะฉันข้าวนั้นไม่ได้ (เป็นทุกกฏทุก ๆ คำกลืน ) ส่วนภิกษุนอกนี้ฉันได้ทุกรูป ไม่เป็นอาบัติ แต่ให้จำไว้ว่า ต้องเป็นกรณี เนื้ออันสัตว์ดิรัจฉานหวงแหนนะ ถ้าเป็นกรณีมนุษย์หวงแหน แล้วเอาด้วยไถยจิต อันนี้เป็นปาราชิก และถ้าไปรับเนื้อดิบที่คนประเคนให้ อันนี้เป็นทุกกฏนะ ต้องเป็นของสัตว์ดิรัจฉานเท่านั้น ให้จำไว้เป็นกรณีพิเศษเลย

และก็ไม่เหมือน กรณีเก็บรัตนะ ที่ตกอยู่ภายในวัดไว้ให้เจ้าของนะ ที่ไม่ต้องอาบัติอะไร แม้จะเป็นอกัปปิยะก็ตาม แต่เก็บภายในวัดไว้ให้เจ้าของ ไม่เป็นอาบัติเลย