...[๑๔๙] ๑. ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่ง มีไถยจิตลักมะม่วงของสงฆ์ แล้วได้มีความรังเกียจว่า เราต้องอาบัติปาราชิกแล้ว กระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าๆ ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว....

...สองบทว่า ปโยเค ทุกฺกฏํ มีความว่า เป็นทุกกฏ ทุกประโยคที่น้อมลาภซึ่งเขาน้อมไป (เพื่อสงฆ์) มาเพื่อตน เป็นนิสสัคคีย์เพราะได้มาคือ เพราะลาภนั้นถึงมือ แต่ถ้าว่าของนั้นเป็นอันเขาถวายสงฆ์แล้ว จะรับเอาของที่เขาถวายสงฆ์แล้วนั้นมา ไม่ควร พึงถวายแก่สงฆ์นั้นแล ก็ภิกษุใด พลอยกินกับพวกคนวัด สงฆ์พึงให้ตีราคาภัณฑะนั้น ปรับอาบัติแก่ภิกษุนั้น...