พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๗ - หน้าที่ 720 ( เล่ม 91 )
๓. ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่อนิ-
ทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสน-
สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
๖. ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่สนิ-
ทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่
อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสน-
สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑- ๖)
๗. ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่สนิ-
ทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสน-
อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๗-๑๒)
๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่สนิ-
ทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสน.
สัปปฏิฆธรรม และเกนจิวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑๓-๑๘)
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๕๗๓] ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาระ ฯลฯ
นเกนจินวิญเญยยบท
[๕๗๔] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่เกนจินวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่สนิ-
ทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจินวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสน-
สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ