พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๖ - หน้าที่ 715 ( เล่ม 90 )
๒. อารัมมณปัจจัย
[๖๒] ๑. เหตุธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม
ที่เป็นวิปากธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
๒. เหตุธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม
ที่เป็นวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
๓. เหตุธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม
ที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
๔. เหตุธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ-
ธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
๕. เหตุธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ-
ธรรมที่เป็นวิปากธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
๖. เหตุธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ-
ธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรมด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
๗. เหตุธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เป็น
ปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของ
อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๗-๘-๙)
๓. อธิปติปัจจัย
[๖๓] ๑. เหตุธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม
ที่เป็นวิปากธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย