พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๒ - หน้าที่ 442 ( เล่ม 86 )
[๑๙๗] ๒๕. สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม
เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกสวิจารมัตตธรรม
ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย
คือขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดก่อน ๆ และวิตก เป็นปัจจัยแก่
ขันธ์ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดหลัง ๆ และวิตก ด้วยอำนาจของอนันตร-
ปัจจัย.
อนุโลมและวิตก เป็นปัจจัยแก่โคตรภู และวิตก.
อนุโลมและวิตก เป็นปัจจัยแก่โวทาน และวิตก.
โคตรภูและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมและวิตก.
โวทานและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมและวิตก
ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็น
สวิตักกสวิจารธรรม และวิตก.
ผลที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลที่เป็นสวิตักก-
สวิจารธรรม และวิตก.
อนุโลมและวิตก เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม
และวิตก ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
๕. สมนันตรปัจจัย
[๑๙๘] ๑. สวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจาร-
ธรรม ด้วยอำนาจของสมนันตรปัจจัย
อนันตรปัจจัยก็ดี สมนันตรปัจจัยก็ดี เหมือนกัน.